Kulturgoot

„Einkaufen ist ein Kulturgut“, heff ik letzt in en Reiseföhrer leest. Recht hebbt se! Un wo wild de Minschheit achter Kultur ran is, kriegst du an besten bi Sünneranbotten klook. Nix is beter as en schöne Schnäppchen. De Lüüd töven al siet Klock fief vör dat rode Band, dat Klock acht erst dörchsneden warrt, se pedden vun een Foot op den anneren, wölken kleien jibbelig mit de Schoh an de Eer. Spannung. Schall en nie‘e Theoter, en Utstellung opmaakt warrn oder en Museum? Kümmt nu de Präsident, en Minister oder tominnst de Börgermeister to’n twei snieden? Nee, de Filialleiter vun en nie’e Aldi- oder Lidlloden, denn dor gifft dat Computer billig, solang de Vörraat recken deit. Denn is‘ Slag acht, dat Band warrt kaputt maakt und los geiht de Loop. De Ersten sünd al bi de Rekner ankomen un harrn nu geern acht Arms, as so’n indische Gottheit, denn kunnen se veer Mol so veel rutslepen. De Letzten hebbt bi lütten Panik, dat för se överhaupt nix mehr över blifft un maken vun achtern Damp. Ruck, zuck warrt ut den Supermarkt en Haifischdiek för Kultur(goot)leevhebber.